✺ I am always alone

Czarodziejka Dubhe

Spójrz mi w oczy, a poznam twój los. Zerknę na dłonie, przesunę palcem po krętych liniach twojego przeznaczenia, napełnię się wizjami o twojej przyszłości, po czym uśmiechnę się lekko spełniona do granic swoich możliwości. Musisz być tylko cicho i nie przeszkadzać, wpatrywać się nieustannie w moja kamienną twarz i nie krzyczeć, gdy nagle zacznę coś bredzić. Zachowaj spokój a wynagrodzę ci te mrożące krew w żyłach minuty w nieco przyjemniejszy spokój. Krzyknij a gwarantuję ci, że sprawię ci ból. Czego się spodziewałeś? Starej pani z kotami siedzącej nad kulą, i robiącą byle, jakie sztuczki na przyjęciach urodzinowych małolatów? To się myliłeś. Jeśli już czarować to po całości, bo bez tego skarbie nie ma zabawy. Dreszczyk emocji przechodzący po moim ciele za każdym razem, adrenalina wpompowywana litrami w moje żyły- to mnie podnieca, sprawia, że chce mi się żyć. Dzięki temu nie jestem tylko pusta butelka skazaną na unicestwienie. Dzięki niej mogę żyć. Potrzebuję jej jak mieszanki gazów zwanej powietrzem. Nie chcesz jej? Cóż, to trafiłeś pod zły adres kotku. Tutaj jest jej pełno.

 

Dubhe Paolini

...czyli dwudziestoczteroletnia byle jaka czarodziejka z niesamowicie wysoką samooceną, mocnym makijażem oraz niepochamowanymi napadami agresji.  Po prostu Dubhe. Rodowita włoszka. Bezdomna sierotka. Zadufana w sobie sangwiniczka. Lekko świrnięta.  Trochę rąbnięta. Parę implantów. Szczypta kobiecości. Mililitr czułości. Dwa gramy krwi drapieżcy. A tak w ogóle to nie jest taka zła.

Cześć i czołem kluski z rosołem.
Pewnie się znamy, albo poznamy.
Średnie, długie.
Coś za coś.
Romanse, romanse, dramaty, patologie
Zaszalejmy!!